5 days with BigBang
ไดหน้านี้จะยาวยิ่งกว่าตอนตามซูจู ใครไม่ชอบไม่จำเป็นต้องอ่านนะ
จะอัพหน้าปกติหน้าใหม่เลย หลังจากอัพเรื่องตามเสร็จ
ศุกร์ 30 พ.ย. 2550
คิวงาน
20:00 virgin hitz
ก็ไปรับบิ๊กแบงที่สนามบิน เครื่องดีเลย์ บิ๊กแบงเป็นวีไอพีเลยออกทางวีไอพี
การเจอกันครั้งแรกจึงเป็นที่ตึกมาลีนนท์(ไปสัมภาษณ์สดทีี่่เวอร์จิ้นฮิตส์)
เรานั่งรถตู้ตาม(ลงชื่อไว้ห้าวันเลย) กุกลัวตายมาก แมร่ง ขับปาดเฟี้ยวๆ
คิดถึงด๊องสุดๆ (กลัวตายแล้วไม่ได้เจออีก) พอไปถึงตึก...วิ่งอีก - -"
คือแบบ แฟนคลับลงจากรถหมดแล้วแต่บิ๊กแบงยังอยู่บนรถตู้อ่ะ แล้วทีนี้รถตู้บิ๊กแบง
ก็ขับลงไปชั้นล่าง เคยเห็นทางลงในลานจอดรถไหม ที่มันจะวนๆอ่ะ นั่นแหละ
แฟนคลับก็วิ่งตามรถบิ๊กแบงตามทางลงนั้นแหละ โคตรน่าอายเลย (แต่ก็วิ่ง ฮ่าๆ)
วิ่งไปเอามือปิดหน้าไป กลัวด๊องเห็น (...ทำไม?)พอลงรถปั๊ป สิ่งที่เห็นคือ "ป้าย"
สรุปป้ายบัง เห็นแต่เสื้อฮู้ตแดงๆ (ปรากฏว่าเป็นเทยัง) ตอนออกมา ก็เห็นเทยังอีกแล้ว ฮ่าๆ
คือ เห็นท็อปไม่ชัดอ่ะ จังหวะการกระโดดไม่ดี แต่เห็นเทยังชัดเลย
ตอนนี้คนเริ่มติฉินนินทาจียงแล้ว จากนั้นหนุ่มๆก็ไปกินข้าวที่สยาม
มีรถตู้ชนกะแทกซี่ด้วย แต่บิ๊กแบงไม่รู้(หรอกมั้ง) เพราะชนหลังจากรถบิ๊กแบงเข้าไป
แฟนคลับก็วิ่งตามรถบิ๊กแบงไปตามซอยอีก กุก็เอาป้ายท็อปบังหน้าได้อีก ฮ่าๆ
วิ่งไปก็อาย(ตัวเอง)ไป พอรถจะเทียบเข้าร้าน แฟนคับก็ออๆ รอตรงทางเข้า รถก็เยอะ
แล้วรถบิ๊กแบงก็แอบเกือบถอยไปชน กุหละเสียว - - ยืนทำหน้าเอ๋ออยู่ตรงรถ
คือไม่ได้เข้าไปยืนรอบิ๊กแบงตรงทางเข้ากับเค้าอ่ะ สงสารบิ๊กแบง แบบ จะกินข้าวก็ยังลำบาก เหอๆ
(คนอาจจะคิดว่าแล้วเราจะุไปตามทำไม ..คำตอบคือ เราุอยากเห็นว่าท็อปทำอะไร เป็นยังไง บลาๆ)
เราก็ยืนดูหนุ่มๆลงรถ เค้าบอกว่าท็อปสะดุดล้มดัง "พั๊ก"...ช่างน่าสงสารจริงๆ ชเว ซึงฮยอน ฮ่าๆ
พอหนุ่มๆเข้าไปปั๊ป คนก็ติฉินนินทาจียงอีกแล้ว แต่กุเฉยๆ เพราะกุไม่ได้มองจี ฮ่าๆ
ก็ส่องดูเค้ากินข้าว ท็อปนั่งติดหน้าต่าง ถัดไปก็จีแดรก้อน (เห็นแค่สองคน)
แล้วท็อปก็หันมามองแฟนคลับ แฟนคลับก็ "กรี๊ดดดด" (ทำไมเนี่ยยย) ท็อปเลยนั่งหันหลัง
แล้วจียงก็เหลือบมามอง แฟนคลับก็กรี๊ดดดด อีก เมเนเจอร์เลยปิดม่าน - -"
พอกินเสร็จ ซึงรี้ ซึงรี บลอคโคลี่ชี่ ก็มายืนโบกมือให้แฟนคลับ โคตรน่ารักเลย(คิดถึงทงเฮ)
(พูดแล้วโมโหตัวเอง ไม่ได้อัดไว้ ทีี่่จริงคิดว่าตัวเองกดอัด แต่... ช่างมันเถอะ)
พอกินเสร็จ ก็ไปรอข้างหน้า (อันนี้เราไปยืนรอด้วย) เค้าก็เดินออกมาเรื่อยๆ คนแรกใครวะ
ซึงรีรึเปล่า ยิ้มมมาเลยลูก แทซอง แล้วก็...เทยัง เดินมาชนกล้องเราเลยทีเดียว - -"
หัวเค้ารึปลายหมวกเค้านี่แหละมาชนกล้องเรานิดนึง แล้วก็ท็อป กรี๊ดๆๆ ชั้นได้จับเสื้อท็อปด้วยหละ (ฮ่าๆ)
ไม่กล้าจับตัว จับเสื้อก็ได้วะ (เรียก ทับชี่ ด้วยนะ) แล้วก็จียงคนงาม (ผู้ถูกประนามว่าหน้าบูด)
ซึ่งเห็นแต่หลัง เพราะโฟกัสเราตามท็อปไป แล้วเค้าก็กลับโรงแรมที่โคตรจะหรูหรา
ตอนลงรถก็เห็นทุกคนเลย(แบบไกลๆ) จำไม่ได้ว่าใครหันมาบ้าง แต่จำได้ว่าท็อปหันหน้ามา
แล้วก็จียงคนสุดท้าย คนก็เรียก "จียง จีย้งงงง" จีก็เลยยกมือขึ้นข้างนึง
เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่า "เออ กุได้ยินละนะ" อะไรประมาณนั้น
แล้วเราก็กลับบ้าน หนุ่มๆก็แอบออกไปเที่ยวตามประสาบิ๊กแบง
เสาร์ 1 ธันวาคม 2550
คิวงาน : งาน virgin hitz awards 2007 (ตอนเย็น)
เราก็ไปรอบิ๊กแบงที่โรงแรมตอนแปดโมง (วันนี้พินาศตามมาสมทบแล้ว)
ไปก็รอ ร้อออ รอ จนถึงกี่โมงจำมิได้ ก็คุยกันไปกับสาวๆทั้งหลาย
ในใจกุก็ห่วงว่าพี่กุหายจากหวัดรึยัง วันนี้ไปเช็คข่าว พี่อีทึกยังไม่หายเลยหวะ - -"
หายไวๆนะอปป้า พี่คนรองก็เหมือนกัน... คนอื่นๆอีก พอๆ เล่าต่อ
วันเสาร์บิ๊กแบงไปไหนวะ...อ้ จำได้ละๆ ตอนเช้าเค้าไปซ้อมที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อน
ตอนประมาณสิบโมงกว่าๆ มั้ง ตอนรถบิ๊กแบงจะเลี้ยวเข้า เราก็จะวิ่งไปรถตัวเอง เอาของไปเก็บ
กับไปเอาป้ายท็อปมาถือ แต่แบบเดินสวนรถบิ๊กแบงไง แฟนคลับเค้าก็วิ่งไปรอตงลงรถหมด
กุก็เลยแบบ...เขินๆ เลยยกมือไหว้รถบิ๊กแบง ฮ่าๆ คนในรถคงแบบ...อินี่เป็นอะไร
ก็พอลงรถ..จีตามท็อปอีกแล้ว (ใช่ม่ะ)เทยังลงมาก่อนเสมอ
คือแบบ..ท็อปหล่อมากกกกกกกกกกกกกกก ให้ตายเหอะอิพ่อ แบบหล่ออ่ะ
ก็รอๆๆ จนออกมา จำได้ว่า เอามือไปลูบมือท็อปนิดนึง ฮ่าๆ (ลูบจริงๆนะ ไม่ได้จับ)
เค้าก็กลับโรงแรม เราก็เลยไปสยามกับพินาศ (ไปเอาอัลบั้มซูจูที่สั่งไว้ แต่ก็ไม่ได้)
แล้วก็ไปรอที่เซ็นทรัลเวิร์ล พินาศก็บ่นเรื่องจียง กุก็เลยได้เป็นผู้เข้าข้างจียง
แบบมีแต่คนว่าจีเลย เพราะจีไม่ยิ้มไง เราก็บอกพินาศไปว่าแบบ.. เออ มึงต้องเข้าใจจีนะมึง
กุบอกแล้วว่าจีเป็นศิลปิน มันมีโลกส่วนตัวสูง เหมือนเซเว่นนั่นแหละ
(พอบอกเหมือนเซเว่นพินาศมันเริ่มคิดได้ เพราะมันชอบเซเว่น)
คือ ต้องเข้าใจอ่ะว่าจีเป็นแบบนี้ ถ้ารับไม่ได้ก็อย่าตามจีดิ เค้าไม่อยากให้ตามอยู่แล้ว
เค้าก็อยากให้ชอบที่ผลงานนั่นแหละ แต่ทุกอย่างมันก็ประกอบกัน ทั้งหน้าตา นิสัย ความสามารถ
แต่นี่คือสิ่งที่จีเป็น เค้าเป็นแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเค้าเกลียดแฟนคลับซักหน่อย
ก็เหมือนพี่ฮีชอลนั่นแหละ (กุเล่าอะไรกุก็ดึงซูจูเข้ามาเสมอ ฮ่าๆ) คนอาจจะมองว่า
เออ..หน้ากล้องไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย แต่...ไม่รู้อ่ะ จีก็ใช่ว่าจะเล่นตลอดเวลาอ่ะ
พี่ี๊ชอล ดูหน้ากล้องดิ เล่นยิ่งกว่าอะไรดี พอมีคนมาตามพี่เค้าก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่เค้าก็รักแฟนคลับอ่ะ คือเราต้องเข้าใจเค้า ยอมรับเค้า เพราะเราชอบเค้าหนิ อีกอย่าง เราหนะเห็นจีโค้งให้แฟนคลับด้วย
ถึงแม้จีจะทำหน้าเฉยๆ แต่จีโค้งเหมือนขอบคุณให้แฟนคลับ ยื่นมือให้แฟนคลับด้วย
เมื่อวานก็พูดกะพินาศเรื่องจีอีก เพราะมีคนถึงแบบว่า ไม่ชอบจีแล้ว อะไรงี้อ่ะ
ฟังแล้วหดหู่ชิบหาย เพราะตัวเราเองชอบจีเพราะจีมันเก่งอ่ะ อย่างอื่นก็ชอบ(ไม่ได้ชอบแบบนั้นนะ)
อารมณ์แบบ เสียใจที่ได้ยินแบบนั้นอ่ะ คือ...สำหรับเราเองนะ เราจะไม่โทษศิลปินอ่ะ
ถ้าเทียบกะเรา แล้วท็อปเป็นแบบจี ท็อปไม่ยิ้ม เราก็จะเสียใจเหมือนกัน แต่เราจะไม่โทษท็อป
เราจะโทษตัวเองมากกว่า ว่าทำไมถึงทำให้เค้าทำหน้าแบบนั้น เหมือนกับตอนด๊องว่าแฟนจีนอ่ะ
ถ้าเราเป็นคนกลุ่มนั้น ที่ทำให้ด๊องตะโกนแบบนั้น ทำให้ด๊องโมโห รำคาญแบบนั้น
เราจะโทษว่าตัวเรานี่แหละผิด เราจะร้องไห้เพราะเรานี่แหละผิด ที่ทำให้ด๊องเป็นแบบนั้น
ไม่ใช่อะไรๆก็โทษแต่ศิลปิน เค้าก็คนเหมือนเรานี่แหละ มีความรู้สึกเหมือนเรานี่แหละ
เข้าเรื่องจีแล้วยาวมากเลยหวะ สรุปแล้ว...ควอน จียง เธอเป็นหนี้ชั้นนะย่ะ ฮ่าๆๆ
พองานเริ่มก็รอบิ๊กแบงนานมากกกกกกกกกกกกกกกก (ตอนเรดคาร์เปทนี่ไม่เห็นเลย)
ปวดหลัง ปวดขามาก เลยนั่งดูแทน น้องลิงก็มารับรางวัลสองรางวัลแหนะ
แบบ..รอโคตรจะนาน จนไทเทมา (กรี๊ดดดดดดดดด ในที่สุดดดดด... ฮ่าๆ)
มันมากกกกก ไทเทสุดยอดดดดดดดดด มันจริงๆ พอไทเทเสร็จ กูก็ตะโกน "youre the best!!"
แต่ไม่มีใครได้ยินหรอก ตะโกนเฉยๆ เผื่อพี่เวย์จะเห็นใจกูที่ยกท่าไทเทตั้งแต่เริ่มต้นจนปวดแขน ฮ่าๆ
จนท้ายสุดบิ๊กแบงก็ออกมา(ซักที) ร้องสามเพลง ลาลาลา เชคกิท แล้วก็คอจิดมัล
อังกอร์จนเจ็บคอ - - เสร็จก็วิ่งลงไปตามอีก แล้วบิ๊กแบงก็กลับโรงแรม แล้วก็ออกไปลัลล้าตอนดึกๆ
อาทิตย์ 2 ธันวาคม 2550
คิวงาน 14:30 แจกลายเซ็น
17:00 hot wave
วันนี้พินาศขอบาย มันจะไปดูรักแห่งสยามกะเบนเซ่
เราก็อยากไปเหมือนกัน แต่อยากเห็นท็อปมากกว่า
ก็ไปลงทะเบียนที่เซ็นทรัลตอนเกือบสิบเอ็ดโมง แล้วก็ไปกินข้าว
รอมี้ต พอหนุ่มๆมา คือ..หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ท็อป)
ใส่หมวก มัดจุก (ทรงคอนเส็ปตอนนี้) เค้าก็สัมภาษณ์กันไป ให้พูดไทย
แฮปซึงรีสองรอบ (แฮปซึงรี แต่จียง..เธอเป็นอะไร - -" ฮาจีอ่ะ )
แล้วก็แจกลายเซ็น พอถึงเรา (เกือบล้วงขนม TOP ไม่ทัน)
แบบพี่เค้าไม่ให้เลือกคนด้วย คือใครว่างให้เดินไปที่คนนั้น ตากุนี่ "ท็อปๆๆๆ"
แล้วท็อปก็ว่าง เค้านั่งเรียงกัน แทซอง เทยัง ซึงรี ท็อป ขาวมือ(เรา)สุดก็จียง
ตอนนั้นรู้สึก เทยัง ท็อป ซึงรี จะว่าง แต่กุนี่ ท็อปปปปปปปปปปปปป เลย ฮี่ๆ โล่งอกมาก ฮ่าๆ
ก็เอาปกซีดีวาง ท็อปก็ยิ้มมมมมมมมมม (หล่อออออออออ)เราก็เอาขนมวาง ท็อปก็ทำท่าขอบคุณ
พอเซ็นท็อปก็เหลือบไปมองชื่อขนม แล้วเค้าก็แบบ ทำหน้าตกใจนิดๆ เค้าก็มองหน้าเรา
แล้วก็ชี้ขนม แล้วก็ชีตััวเอง แล้วก็ยิ้ม(อะโฮกก โคตรน่ารักอ่ะ)เซ็นเสร็จเค้าก็ยื่นมือให้จับ เราก็จับ (นุ่มม)
แล้วเราก็ขอกอด can i hug you? ท็อปก็ยิ้ม (เราก็ตกใจว่าท็อปฟังไม่ออกเหรอวะ)
เลยพูดอีก ฮักๆ ท็อปก็ยังนิ่ง เราเลยทำท่ากอด ท็อปเลยถึงบางอ้อ เลยลุกขึ้นกอด
ตอนกอดเราก็ดมมมมมมมมมมมมมม ฮ่าๆๆๆ หอมมากกกกกกกกก คือเราหันเข้าซอกคอท็อปไง
ไม่ได้ดมโดนท็อปนะ ตอนกอดท็อปมันแบบ... เหมือนลอยได้เลย โลกนี้มีแค่สองเรา ฮ่้าๆ
เสร็จเราก็ขอบคุณ แล้วก็ทำท่าหมุนนิ้วชี้แล้วก็เดินลง ท็อปยิ้มตลอดเลยอ่ะ น่ารักมากก
ลงมามือสั่นมากก เหมือนตอนด๊องเลยอ่ะ (คิดถึงได้อีก)
พอเสร็จก็ยืนดู ท็อปแบบยิ้มตลอดเลยหวะ น่ารักได้อีก เค้ายิ้มแบบยิ้มอ่ะ โคตรชอบเลย
จียงก็นั่งปวดคอ ฮ่าๆ แล้วก็เห็นจีจับแก้ม เช็ดแก้มตัวเอง กุก็งงว่าจีเป็นอะไร เลยมองจี
แล้วสงสัยมีคนถามว่าเป็นอะไร (เช็ดแก้มอยู่พักนึง) จีเลยทำหน้าที่ฟ้อง
แบบทำท่าดึงแก้มอ่ะ แล้วก็ชี้ไปทางแฟนคลับที่ีลงไป ไรงี้ เจ็บอะดิ จีคงไม่ชอบนั่นแหละ
คนทำก็ไม่เกรงใจศิิลปินเล้ยยย เดี๋ยวก็โดนจีด่าว่า อิชะนีไทย หรอก ฮ่าๆ (พูดเล่นนะจียง)
(สรุปแล้ว ไม่มีใครหยิกแก้มจี แต่มือเค้าบังเอิญไปข่วนแก้มซ้ายจี เหอๆ)
พอเสร็จ ก็ไปฮอตเวฟ แต่จากตอนนั้้นทำให้เราแบบเครียดแล้วอ่ะ หน้าท็อปเปลี่ยนไป
รอยยิ้มนั้นมันหายไปแล้ว หน้าท็อปเป็นแบบกังวล เศร้าๆ แล้วก็โทรศัพท์อยู่นั่นแหละ
คือตอนเปลี่ยนรถอ่ะ เค้าเดินลงมา หน้าท็อปแบบนิ่งแล้วอ่ะ แล้วพี่ล่ามก็เดินมา ขอร้องให้แฟนเข้าไปในรถ
แบบอย่าลงมาตามอ่ะ ก็บอกขอเวลาส่วนตัวให้ศิลปินหน่อยนะครับ ตอนนั้นกุรู้สึกผิดมากกก
พอทุกคนขึ้นรถตู้ พี่ล่ามก็ยกมือไหว้ ขอบคุณ กุนี่...รู้สึกผิดสุดๆ ไม่อยากตามแล้วอ่ะ
ตอนแรกกอยากรู้ว่า ท็อปแบบรำคาญมากที่แฟนคลับตาม หรือว่าที่เกาหลีมีเรื่องออะไรรึเปล่า
ตอนนั้นใจไม่ดีมากกกกกกกก แบบ..กุจะร้องไห้แล้วเนี่ย แต่ท็อปก็ยอ้ม ก็เล่นบ้างตามจังหวะ
แต่ส่วนมากคือหน้านิ่งๆ ก้มหน้า เอามือกุมหน้าผาก และอื่นๆ แบบ...ตอนนั้นอยากให้กลับเกาหลีมาก
เป็นห่วงท็อปอ่ะ ไม่รู้เพราะเหนื่อยมากด้วยรึอะไรยังไง ก็พอเสร็จฮอตเวฟ เราเลยไม่ตาม
แบบสงสารอ่ะ ไม่ตามละ ไปกินข้าว นอน (เที่ยวอาร์ซีเอ) เถอะ
เราก็เลยได้ใช้ชีวิตแบบคนปกติกับเพื่อนคืนนึง ดีใจๆ แต่หน้ากุนี่คือ..เพื่อนก็แบบ มึงเป็นอะไร
หัวเราะได้ซักพักก็เครียดต่อไง ห่วงท็อปอ่ะ ก็โทรถามน้องเอเรื่อยๆ ท็อปก็ไม่ยิ้มเหมือนเดิมอ่ะ
คืนนั้นห่วงท็อปทั้งคืนเลยเหอะ กุจะร้องไห้อยู่แล้วอ่ะ เฮ้อ.. พินาศกับเบนเซ่ก็กลับคืนนั้น
จันทร์ 3 ธันวาคม 2550
คิวงาน :
19:00 channel !_91_!V!_93_!
21:00 MTV
24:00 Five Live
ตอนเช้าก็ไปรอสิบโมง แล้วประมาณ...เที่ยง รึห้าโมง หนุ่มๆก็ไปเอมโพเรียม ไปลานสเก็ต
ถ่ายรายการเวคคลับ(มั้ง) ตอนลงรถท็อปเหมือนเมื่อวานเลย ไม่ยิ้มเลย กุก็กังวลได้อีกอ่ะ
ก็ขึ้นไป ตอนนั้นซึงรีลัลล้าอยู่กลางลานสุดๆ ตากุก็หาเลย เทมโปอยู่ไหน เค้าก็นั่งอยู่ข้างๆลาน
นั่งก้มๆ ดูโทรศัพท์ แล้วทีมงานก็ให้บิ๊กแบงลงทุกคน ท็อปก็ลงไป แล้วซักพักตากุก็เหลือบไปเห็น
ใครกัรเสื้อดำๆ กางเกงแดงๆ หล่อมากกกกกกกกกกกกกกก มองไปมองมา กี๊สสส จียงนั่นเอง
จีแบบโคตรรรรรรรรรรรรรรเด่นอ่ะ หล่อมาก น่ารักมาก แต่ไม่มีเวลามองจียงนาน
มองท็อปต่อ เข้ามาที่ลานท็อปก็ถือมือถือ เอาออกมากด เอาเข้าไปในถุงเสื้อ แล้วก็เอาออก
คือเป็นอยู่อย่างงั้นอ่ะ ถือมือถือตลอดเลย สามคน(ซึงรึ เทยัง เทซอง ก็ลัลล้าอยู่รอบลาน)
แล้วก็มีตอนนึงที่แบบพี่เค้าตบๆไหล่ท็อปอ่ะ กุก็ยิ่งห่วงไปใหญ่ - -
ซััักพักจียงกุงเกงแดงก็ลัลล้ามั่ง ไถลมาใกล้ๆ เราก็มอง แม่งงงจีโคตรรรรน่ารักเลยให้ตายเหอะ
แล้วก็กลับไปมองท็อปต่อ ดูไปกุจะร้องไห้ไป - - ซักพักเค้าก็เรียกไปรวม แล้วเทยังก็ดึงๆท็อปลงอ่ะ
คือท็อปนั่งบนขอบลานไง ท็อปก็แบบ ไม่ลงๆอ่ะ ฮ่าๆ น่ารักได้อีก ซึงรีก็เล่นอยู่นั่นแหละ
แฟนเซอร์วิสสุดๆอ่ะ มีตอนน้องไถมาแล้วสบตาประมาณครึ่งวิ (เราก็ุชูขนมท็อป) ฮ่าๆ
น้องก็เต้นไปด้วยอ่ะ มีตอนท่า (ไอเลิฟยู) มอร์ๆ อ่ะ โคตรน่ารักเลย คือแฟนคลับทำพร้อมกับซึงรีไง
ท็อปก็ยังอยู่ขอบๆลาน แล้วก็ค่อยกระดึ๊บๆ ออกมาบิน (บินจริงๆ) ท็อปทำท่าบินอยู่นานมากก
แล้งเพื่อนก็ลาก(ผลัก)มากลางๆลาน ท็อปก็ไถๆ ค่อยๆสับขา แบบ..สับก้าวสั้นมากกกก ฮ่าๆ
สับสองสามทีแล้วก็ทำท่านกบินต่อ ไม่ใช่นกบินแบบพริ้วๆนะ นกบินแบบเหมือนในนาฬิกาอ่ะ
ที่มันจะผลุบๆโผล่ๆอ่ะ ท่าท็อปก็ประมาณนั้นแหละ ตอนไถลก็ทำท่าตูดชิด(ท่าประจำ) ฮาได้อีก
แล้วก็จียงอีก มีตอนเค้าจะล้มอ่ะ เสียงควั่กๆๆๆเลย เราเลยหันมามองจี (อยู่ตรงหน้าพอดี)
แต่ก็ไม่ล้ม คว้าหมวกได้พร้อม โคตรเท่อ่ะ แฟนคลับก็ปรบมือให้จียงไป เท่ได้อีกนะเธอ
แล้วจีก็ทำท่าบัลเล่ย์ด้วย น่ารักกก ฮ่าๆ เทยังก็ลัลล้าไถลมาแตะมือแฟนคลับ เทซองก็ยิ้มมมมม
พอถ่ายเสร็จ เทมก็จับมือถืออีก คือตอนนั้นรู้ละว่าเค้าไม่ได้ไม่ยิ้มเพราะแฟนคลับตาม
แต่คงเป็นเพราะอะไรซักอย่างที่เกาหลีแน่ๆ (มั้ง) พอเสร็จเค้าก็ไปกินข้าวทีี่่ี่โคเรียทาวน์
เราไปไม่ทันตอนเข้า แต่ทันตอนออก ตอนออกมูชินมองหน้าด้วยประมาณหนึ่งวิ (ฮ่าๆ)
ตอนกลับเราเห็นเมมเบอร์สี่คน จำไม่ได้ว่าใครเข้าไปก่อนมั่ง จำได้แต่ท็อป เหอๆ
ตอนวิ่งไปขึ้นรถ มีแม่ค้าคุยกัน เราได้ยินแต่"สงสัยไอ่เรนมามั้ง" (ฮ่าๆๆ)
แล้วทีนี้ก็หลุดอ่ะ ไม่ทัน แต่ตามอีกคันนึง ปรากฎว่าไป พาราก้อน พอลงรถมา
จียงก่อนเลย พี่ๆก็กันๆ รอบๆจียง พอจียงลง กุก็แบบ ไหนท็อปวะ มองหาๆ ไม่มี มีแต่จี
สรุปสี่คนนั้นกลับโรงแรม จียงมาลัลล้าที่พาราก้อนคนเดียว - - เราเลยไปที่โรงแรม
ปล่อยให้จียงเค้าซื้อของอย่างสบายใจเถอะ (แต่ก็มีคนตามจีอยู่นะ)อันทีี่จริงไปไหนก็ได้ที่มีท็อปหนะนะ
แล้วตอนเย็นก็อัดรายการวีก่อน ไปไม่ทันตอนลงรถ แต่ซักพักเมเนเจอร์ก็พา ท็อปชี่กับซึงรีชี่มาเข้าห้องน้ำ
ท็อปเอาปากเข้าไปในเสื้ออ่ะ นึกภาพออกไหม เวลาเราหนาวเราจะรูดซิบขึ้นจนถึงตรงปากเลยอ่ะ
ประมาณนั้นแหละ (แต่ไม่ได้หนา่วนะ ท็อปทำเฉยๆ) พอเดินเข้าไปอีกตึกนึง
เห็นท็อปเหมือนหัวเราะไรไม่รู้ ฉี่เสร็จก็กลับเข้ามาคืน (เห็นห้องน้ำแบบ...ห่วยมากอ่ะ อายเลย)
แล้วซักพักควอน จียง ก็กลับมาจากช็อป ก็หน้านิ่งเหมือนเดิม ไอ่น่ารักเอ๊ย ฮ่าๆ
คือจีทำท่าเหมือนพยายามยิ้มนิดๆ แบบ..นึกออกไหม เออ ช่างมันเหอะ แต่ั้นอยากบอกจีว่า
แกไม่ต้องพยายามยิ้มก็ได้จี ชั้นเข้าใจแกเว้ย ฮ่าๆ เสร็จก็ไปเอ็มทีวี แล้วก็ไฟฟไลฟ์
ตอนไปตึกอ่ะ คือรถตู้เข้าไม่ได้ บิ๊กแบงเลยต้องเดินจากตรงทางเข้าลานจอดในตึกมากขึ้นลิฟท์อ่ะ
คือดูเหมือนเค้าจะทำท่าตกใจทีี่ต้องเดิน เพราะแฟนคลับยืนเป็นแถวเลยไง
แต่พอตั้งสติได้ เทยังก็ยกมือขึ้นเมืือนคนหาเสียงอ่ะ แฟนคลับก็ "กรี๊ดๆๆ" เค้าก็เดินมา
โบกมือ จับมือ ท็อปก็เดินมา กุก็เอาสิ จับนิ้วโป้งของท็อป ฮ่าๆๆ (จับทำไมเนี่ย)
ท็อปยิ้มนิดๆ เหมือนอาการจะดีขึ้นนิดนึง พอบิ๊กแบงขึ้นตึก เราก็กลับไปดูไฟฟไลฟ์ที่ห้อง
อังคาร 4 ธันวาคม 2550
วันนี้วันสุดท้าย เค้านัดแปดโมง จอร์จจจ แต่เราไปก็ประมาณสิบโมง รอบิ๊กแบงนานมากกก
คิดว่าเค้าจะไปทะเลไง ใส่ถุงเท้าคู่เดิมด้วย (เน่ามากก) เหม็นรองเท้าตัวเองชิบ
แต่ไประบายกับใครไม่ได้ อาย แล้ววันนั้นทั้งรถเหม็นรองเท้ากุอ่ะ
ขอโทษนะทุกคน จะไม่ทำอีกแล้ว T^T พูดแล้วก็อาย - -"
ก็บิ๊กแบงไปเฮลทแลนด์ ไปนวด แต่ตอนรถออกอ่ะ รถชนอีกแล้ว
แทกซี่กะรถตู้อีกแล้ว รถตู้แบบยุบเลย ข้างๆอ่ะ แทกซี่นี่กันชนหน้าจะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่อ่ะ
แล้วทีนี้รถตู้ที่โดนชนก็ขนาบรถบิ๊กแบงตอนติดไฟแดง พี่ในรถก็ชะโงกหัวออกมามองรถอ่ะ
แล้วแบบคนในรถเค้าก็ชะโงกกันออกมา แล้วบิ๊กแบงก็ต้องเห็นตอนชะโงกอยู่แล้วอ่ะ
เค้าก็คงเห็นว่ารถชน...เฮ้อ พอถึเฮลธแลนด์ ตอนลงจากรถก็แบบไม่ยิ้มซักคนเลยอ่ะ(ยกเว้นเทซอง) เฮ้อ...
นึกถึงตอนซูจูอ่ะ เป็นแบบนี้เหมือนกัน เค้าเป็นห่วงเราด้วย เพราะเราตามเค้าไง
ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ศิลปินก็โดนด้วยอีกแหละ เราเลยกลับไปขนของเพราะเจี๊ยบจะไปชล
คือ...นั่นคือครั้งสุดท้ายที่เห็นบิ๊กแบง แล้วตัวเองก็ละอายใจเรื่องไม่ซักถุงเท้าด้วย (ฮ่าๆ)
อยากใส่ชาสั้นโคตรๆอ่ะ เลยกลับ ขนของไปห้องปอ แลวก็โทรหาน้องเอ บิ๊กแบงไปโคเรียนทาวนอีก
คือคุยกะปอ ว่าปอจะพาไปสนามบิน เลยโทรไปเช็คกะน้องเอ น้องบอกว่า บิ๊กแบงจะ คาร์อิน
เราเลย..ไปก็ไม่เห็น มันไกลด้วยไง เลยไม่ไปก็ได้วะ ไปกุอาจจะร้องไห้ได้ นึกถึงตอนซูจู
พอด๊องก้าวหายไปจากกระจกเพดาน กุอยากจะล้มลงกลางสนามบินเลยทีเดียว ใจหายสุดๆ
สรุปก็ไม่ได้ตามต่อ แล้วก็ยังไม่รู้ว่าคาร์อินจริงไหมอะไรยังไง ตอนนี้ยังไม่อยากเข้าบอร์ดไทย
เพราะกลัวใจไม่ดี เหมือนตอนซูจูอ่ะ เหอๆ
พอเที่ยงคืน เราก็รู้สึกโล่งใจ บิ๊กแบงคงกลับแล้ว
ได้กลับบ้านซักทีเนอะ ... ดีใจด้วย เราก็อยากกลับเหมือนกัน
อยากกลับใจจะขาดอยู่แล้ว
จบแล้ว ทริปแรกกับบิ๊กแบง
ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง
เจี๊ยบกับพี่หวาน ขอบคุณสำหรับที่พัก ขอโทษที่รบกวนตอนเช้าๆ เพราะต้องตื่นเช้า
ขอบคุณที่ชมจียงว่าน่ารัก ขอบคุณที่พยายามบอกก่อนว่าท็อปใส่เสื้อมียี่ห้อ
แต่ที่ไทยเลียนแบบได้เหมือนมากๆ พูดซะชั้นนึกภาพออก เด็กน้อยขี้มูกยืดๆ ใส่เสื้อเหมือนท็อป
ปอ ขอบคุณสำหรับที่พัก และร้านอาหารเกาหลี (เดี๋ยวจะอัพในหน้าต่อไป)
เพื่อนๆร่วมรถ ถ้าเกิดไม่พอใจอะไรก็ขอโทษด้วยน้า
ขอบคุณ มูชิน จียง ซึงรี ยองเบ เทซอง
ตั้งใจทำงานต่อไปนะ จียง ชั้นเข้าใจนายเสมอนะเว้ย อาจจะเป็นเพราะ..เรานิสัยคล้ายๆกันหละมั้ง ยังไงนายก็เป็นที่น่าทึ่งสำหรับชั้นตลอดเวลานั่นแหละ
ทับชี่...ขอบคุณๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นแบบนี้ต่อไปนะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็เคลียร์ให้เสร็จ จะได้ไม่กังวลเนะ
ซึงรี ขอบคุณสำหรับรอยยิ้ม แฟนเซอนวิสต่างๆ น่าๆ ซึงรึทำให้พี่คิดถึงด๊องได้อีก
เทยัง ขอบคุณที่เปิดกระจก (มาทำกิจวัตรส่วนตัว) ทำให้เราได้ส่งอหาท็อป แต่ก็ไม่เห็นหรอก
แทซอง ไม่ค่อยได้มองเลย ขอบคุณสำหรับแฟนเซอร์วิส ถึงเราจะไ่ม่ได้มองเลยก็เถอะน้า
ขอบคุณพี่ล่าม ขอบคุณเมเนเจอร์
ทำไมเลือดซูจูในตัวกุมันเยอะขนาดนี้ เออ...ตอนตามบิ๊กแบง โทรศัพท์ใครดังก็มีแต่เพลงบิ๊กแบง
แต่ของสุธีรา ไม่เหมือนใคร ด้วยเสียงอินโทรวงของซูจู แล้วโทรศัพท์ก็ดังบ่อยด้วยนะ
วันสุดท้ายเิ่ริ่มละอายใจ เพราะเหมือนในรถจะแบบ..เขม่น ฮ่าๆ (ถึงเค้าจะชอบๆซูจูกันก็เถอะ)
เลยเปลี่ยนเป็นเสียงเทมตอนปีนราวบันไดเลื่อนแืทน แต่เสียงข้อความเป็นเสียงเทมอยูู่่นะ
ตอนตามก็ต้องเช็คข่าวทางมือถือโคตรเปลือง แต่ก็ได้ฮาเหมือนเคย
ขอพักซักชั่วโมง เดี๋ยวจะมาอัพหน้าต่อไป
เพราะถ้าปล่อยหน้านี้ไว้ สงสารคนอ่านได้อีก ยาวขนาดนี้ เป็นกุ กุไม่อ่านอ่ะ ฮ่าๆ
(พูดเล่นนะ ใครอัพยาวแค่ไหนเราก็อ่านนั่นแหละ) แต่ของเรายาวขนาดนี้ อย่าฝืนใจอ่านเน้อ
เดี๋ยวกลับมาอัพๆ ไปซื้อข้าวก่อน
จะอัพหน้าปกติหน้าใหม่เลย หลังจากอัพเรื่องตามเสร็จ
ศุกร์ 30 พ.ย. 2550
คิวงาน
20:00 virgin hitz
ก็ไปรับบิ๊กแบงที่สนามบิน เครื่องดีเลย์ บิ๊กแบงเป็นวีไอพีเลยออกทางวีไอพี
การเจอกันครั้งแรกจึงเป็นที่ตึกมาลีนนท์(ไปสัมภาษณ์สดทีี่่เวอร์จิ้นฮิตส์)
เรานั่งรถตู้ตาม(ลงชื่อไว้ห้าวันเลย) กุกลัวตายมาก แมร่ง ขับปาดเฟี้ยวๆ
คิดถึงด๊องสุดๆ (กลัวตายแล้วไม่ได้เจออีก) พอไปถึงตึก...วิ่งอีก - -"
คือแบบ แฟนคลับลงจากรถหมดแล้วแต่บิ๊กแบงยังอยู่บนรถตู้อ่ะ แล้วทีนี้รถตู้บิ๊กแบง
ก็ขับลงไปชั้นล่าง เคยเห็นทางลงในลานจอดรถไหม ที่มันจะวนๆอ่ะ นั่นแหละ
แฟนคลับก็วิ่งตามรถบิ๊กแบงตามทางลงนั้นแหละ โคตรน่าอายเลย (แต่ก็วิ่ง ฮ่าๆ)
วิ่งไปเอามือปิดหน้าไป กลัวด๊องเห็น (...ทำไม?)พอลงรถปั๊ป สิ่งที่เห็นคือ "ป้าย"
สรุปป้ายบัง เห็นแต่เสื้อฮู้ตแดงๆ (ปรากฏว่าเป็นเทยัง) ตอนออกมา ก็เห็นเทยังอีกแล้ว ฮ่าๆ
คือ เห็นท็อปไม่ชัดอ่ะ จังหวะการกระโดดไม่ดี แต่เห็นเทยังชัดเลย
ตอนนี้คนเริ่มติฉินนินทาจียงแล้ว จากนั้นหนุ่มๆก็ไปกินข้าวที่สยาม
มีรถตู้ชนกะแทกซี่ด้วย แต่บิ๊กแบงไม่รู้(หรอกมั้ง) เพราะชนหลังจากรถบิ๊กแบงเข้าไป
แฟนคลับก็วิ่งตามรถบิ๊กแบงไปตามซอยอีก กุก็เอาป้ายท็อปบังหน้าได้อีก ฮ่าๆ
วิ่งไปก็อาย(ตัวเอง)ไป พอรถจะเทียบเข้าร้าน แฟนคับก็ออๆ รอตรงทางเข้า รถก็เยอะ
แล้วรถบิ๊กแบงก็แอบเกือบถอยไปชน กุหละเสียว - - ยืนทำหน้าเอ๋ออยู่ตรงรถ
คือไม่ได้เข้าไปยืนรอบิ๊กแบงตรงทางเข้ากับเค้าอ่ะ สงสารบิ๊กแบง แบบ จะกินข้าวก็ยังลำบาก เหอๆ
(คนอาจจะคิดว่าแล้วเราจะุไปตามทำไม ..คำตอบคือ เราุอยากเห็นว่าท็อปทำอะไร เป็นยังไง บลาๆ)
เราก็ยืนดูหนุ่มๆลงรถ เค้าบอกว่าท็อปสะดุดล้มดัง "พั๊ก"...ช่างน่าสงสารจริงๆ ชเว ซึงฮยอน ฮ่าๆ
พอหนุ่มๆเข้าไปปั๊ป คนก็ติฉินนินทาจียงอีกแล้ว แต่กุเฉยๆ เพราะกุไม่ได้มองจี ฮ่าๆ
ก็ส่องดูเค้ากินข้าว ท็อปนั่งติดหน้าต่าง ถัดไปก็จีแดรก้อน (เห็นแค่สองคน)
แล้วท็อปก็หันมามองแฟนคลับ แฟนคลับก็ "กรี๊ดดดด" (ทำไมเนี่ยยย) ท็อปเลยนั่งหันหลัง
แล้วจียงก็เหลือบมามอง แฟนคลับก็กรี๊ดดดด อีก เมเนเจอร์เลยปิดม่าน - -"
พอกินเสร็จ ซึงรี้ ซึงรี บลอคโคลี่ชี่ ก็มายืนโบกมือให้แฟนคลับ โคตรน่ารักเลย(คิดถึงทงเฮ)
(พูดแล้วโมโหตัวเอง ไม่ได้อัดไว้ ทีี่่จริงคิดว่าตัวเองกดอัด แต่... ช่างมันเถอะ)
พอกินเสร็จ ก็ไปรอข้างหน้า (อันนี้เราไปยืนรอด้วย) เค้าก็เดินออกมาเรื่อยๆ คนแรกใครวะ
ซึงรีรึเปล่า ยิ้มมมาเลยลูก แทซอง แล้วก็...เทยัง เดินมาชนกล้องเราเลยทีเดียว - -"
หัวเค้ารึปลายหมวกเค้านี่แหละมาชนกล้องเรานิดนึง แล้วก็ท็อป กรี๊ดๆๆ ชั้นได้จับเสื้อท็อปด้วยหละ (ฮ่าๆ)
ไม่กล้าจับตัว จับเสื้อก็ได้วะ (เรียก ทับชี่ ด้วยนะ) แล้วก็จียงคนงาม (ผู้ถูกประนามว่าหน้าบูด)
ซึ่งเห็นแต่หลัง เพราะโฟกัสเราตามท็อปไป แล้วเค้าก็กลับโรงแรมที่โคตรจะหรูหรา
ตอนลงรถก็เห็นทุกคนเลย(แบบไกลๆ) จำไม่ได้ว่าใครหันมาบ้าง แต่จำได้ว่าท็อปหันหน้ามา
แล้วก็จียงคนสุดท้าย คนก็เรียก "จียง จีย้งงงง" จีก็เลยยกมือขึ้นข้างนึง
เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่า "เออ กุได้ยินละนะ" อะไรประมาณนั้น
แล้วเราก็กลับบ้าน หนุ่มๆก็แอบออกไปเที่ยวตามประสาบิ๊กแบง
เสาร์ 1 ธันวาคม 2550
คิวงาน : งาน virgin hitz awards 2007 (ตอนเย็น)
เราก็ไปรอบิ๊กแบงที่โรงแรมตอนแปดโมง (วันนี้พินาศตามมาสมทบแล้ว)
ไปก็รอ ร้อออ รอ จนถึงกี่โมงจำมิได้ ก็คุยกันไปกับสาวๆทั้งหลาย
ในใจกุก็ห่วงว่าพี่กุหายจากหวัดรึยัง วันนี้ไปเช็คข่าว พี่อีทึกยังไม่หายเลยหวะ - -"
หายไวๆนะอปป้า พี่คนรองก็เหมือนกัน... คนอื่นๆอีก พอๆ เล่าต่อ
วันเสาร์บิ๊กแบงไปไหนวะ...อ้ จำได้ละๆ ตอนเช้าเค้าไปซ้อมที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อน
ตอนประมาณสิบโมงกว่าๆ มั้ง ตอนรถบิ๊กแบงจะเลี้ยวเข้า เราก็จะวิ่งไปรถตัวเอง เอาของไปเก็บ
กับไปเอาป้ายท็อปมาถือ แต่แบบเดินสวนรถบิ๊กแบงไง แฟนคลับเค้าก็วิ่งไปรอตงลงรถหมด
กุก็เลยแบบ...เขินๆ เลยยกมือไหว้รถบิ๊กแบง ฮ่าๆ คนในรถคงแบบ...อินี่เป็นอะไร
ก็พอลงรถ..จีตามท็อปอีกแล้ว (ใช่ม่ะ)เทยังลงมาก่อนเสมอ
คือแบบ..ท็อปหล่อมากกกกกกกกกกกกกกก ให้ตายเหอะอิพ่อ แบบหล่ออ่ะ
ก็รอๆๆ จนออกมา จำได้ว่า เอามือไปลูบมือท็อปนิดนึง ฮ่าๆ (ลูบจริงๆนะ ไม่ได้จับ)
เค้าก็กลับโรงแรม เราก็เลยไปสยามกับพินาศ (ไปเอาอัลบั้มซูจูที่สั่งไว้ แต่ก็ไม่ได้)
แล้วก็ไปรอที่เซ็นทรัลเวิร์ล พินาศก็บ่นเรื่องจียง กุก็เลยได้เป็นผู้เข้าข้างจียง
แบบมีแต่คนว่าจีเลย เพราะจีไม่ยิ้มไง เราก็บอกพินาศไปว่าแบบ.. เออ มึงต้องเข้าใจจีนะมึง
กุบอกแล้วว่าจีเป็นศิลปิน มันมีโลกส่วนตัวสูง เหมือนเซเว่นนั่นแหละ
(พอบอกเหมือนเซเว่นพินาศมันเริ่มคิดได้ เพราะมันชอบเซเว่น)
คือ ต้องเข้าใจอ่ะว่าจีเป็นแบบนี้ ถ้ารับไม่ได้ก็อย่าตามจีดิ เค้าไม่อยากให้ตามอยู่แล้ว
เค้าก็อยากให้ชอบที่ผลงานนั่นแหละ แต่ทุกอย่างมันก็ประกอบกัน ทั้งหน้าตา นิสัย ความสามารถ
แต่นี่คือสิ่งที่จีเป็น เค้าเป็นแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเค้าเกลียดแฟนคลับซักหน่อย
ก็เหมือนพี่ฮีชอลนั่นแหละ (กุเล่าอะไรกุก็ดึงซูจูเข้ามาเสมอ ฮ่าๆ) คนอาจจะมองว่า
เออ..หน้ากล้องไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย แต่...ไม่รู้อ่ะ จีก็ใช่ว่าจะเล่นตลอดเวลาอ่ะ
พี่ี๊ชอล ดูหน้ากล้องดิ เล่นยิ่งกว่าอะไรดี พอมีคนมาตามพี่เค้าก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่เค้าก็รักแฟนคลับอ่ะ คือเราต้องเข้าใจเค้า ยอมรับเค้า เพราะเราชอบเค้าหนิ อีกอย่าง เราหนะเห็นจีโค้งให้แฟนคลับด้วย
ถึงแม้จีจะทำหน้าเฉยๆ แต่จีโค้งเหมือนขอบคุณให้แฟนคลับ ยื่นมือให้แฟนคลับด้วย
เมื่อวานก็พูดกะพินาศเรื่องจีอีก เพราะมีคนถึงแบบว่า ไม่ชอบจีแล้ว อะไรงี้อ่ะ
ฟังแล้วหดหู่ชิบหาย เพราะตัวเราเองชอบจีเพราะจีมันเก่งอ่ะ อย่างอื่นก็ชอบ(ไม่ได้ชอบแบบนั้นนะ)
อารมณ์แบบ เสียใจที่ได้ยินแบบนั้นอ่ะ คือ...สำหรับเราเองนะ เราจะไม่โทษศิลปินอ่ะ
ถ้าเทียบกะเรา แล้วท็อปเป็นแบบจี ท็อปไม่ยิ้ม เราก็จะเสียใจเหมือนกัน แต่เราจะไม่โทษท็อป
เราจะโทษตัวเองมากกว่า ว่าทำไมถึงทำให้เค้าทำหน้าแบบนั้น เหมือนกับตอนด๊องว่าแฟนจีนอ่ะ
ถ้าเราเป็นคนกลุ่มนั้น ที่ทำให้ด๊องตะโกนแบบนั้น ทำให้ด๊องโมโห รำคาญแบบนั้น
เราจะโทษว่าตัวเรานี่แหละผิด เราจะร้องไห้เพราะเรานี่แหละผิด ที่ทำให้ด๊องเป็นแบบนั้น
ไม่ใช่อะไรๆก็โทษแต่ศิลปิน เค้าก็คนเหมือนเรานี่แหละ มีความรู้สึกเหมือนเรานี่แหละ
เข้าเรื่องจีแล้วยาวมากเลยหวะ สรุปแล้ว...ควอน จียง เธอเป็นหนี้ชั้นนะย่ะ ฮ่าๆๆ
พองานเริ่มก็รอบิ๊กแบงนานมากกกกกกกกกกกกกกกก (ตอนเรดคาร์เปทนี่ไม่เห็นเลย)
ปวดหลัง ปวดขามาก เลยนั่งดูแทน น้องลิงก็มารับรางวัลสองรางวัลแหนะ
แบบ..รอโคตรจะนาน จนไทเทมา (กรี๊ดดดดดดดดด ในที่สุดดดดด... ฮ่าๆ)
มันมากกกกก ไทเทสุดยอดดดดดดดดด มันจริงๆ พอไทเทเสร็จ กูก็ตะโกน "youre the best!!"
แต่ไม่มีใครได้ยินหรอก ตะโกนเฉยๆ เผื่อพี่เวย์จะเห็นใจกูที่ยกท่าไทเทตั้งแต่เริ่มต้นจนปวดแขน ฮ่าๆ
จนท้ายสุดบิ๊กแบงก็ออกมา(ซักที) ร้องสามเพลง ลาลาลา เชคกิท แล้วก็คอจิดมัล
อังกอร์จนเจ็บคอ - - เสร็จก็วิ่งลงไปตามอีก แล้วบิ๊กแบงก็กลับโรงแรม แล้วก็ออกไปลัลล้าตอนดึกๆ
อาทิตย์ 2 ธันวาคม 2550
คิวงาน 14:30 แจกลายเซ็น
17:00 hot wave
วันนี้พินาศขอบาย มันจะไปดูรักแห่งสยามกะเบนเซ่
เราก็อยากไปเหมือนกัน แต่อยากเห็นท็อปมากกว่า
ก็ไปลงทะเบียนที่เซ็นทรัลตอนเกือบสิบเอ็ดโมง แล้วก็ไปกินข้าว
รอมี้ต พอหนุ่มๆมา คือ..หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ท็อป)
ใส่หมวก มัดจุก (ทรงคอนเส็ปตอนนี้) เค้าก็สัมภาษณ์กันไป ให้พูดไทย
แฮปซึงรีสองรอบ (แฮปซึงรี แต่จียง..เธอเป็นอะไร - -" ฮาจีอ่ะ )
แล้วก็แจกลายเซ็น พอถึงเรา (เกือบล้วงขนม TOP ไม่ทัน)
แบบพี่เค้าไม่ให้เลือกคนด้วย คือใครว่างให้เดินไปที่คนนั้น ตากุนี่ "ท็อปๆๆๆ"
แล้วท็อปก็ว่าง เค้านั่งเรียงกัน แทซอง เทยัง ซึงรี ท็อป ขาวมือ(เรา)สุดก็จียง
ตอนนั้นรู้สึก เทยัง ท็อป ซึงรี จะว่าง แต่กุนี่ ท็อปปปปปปปปปปปปป เลย ฮี่ๆ โล่งอกมาก ฮ่าๆ
ก็เอาปกซีดีวาง ท็อปก็ยิ้มมมมมมมมมม (หล่อออออออออ)เราก็เอาขนมวาง ท็อปก็ทำท่าขอบคุณ
พอเซ็นท็อปก็เหลือบไปมองชื่อขนม แล้วเค้าก็แบบ ทำหน้าตกใจนิดๆ เค้าก็มองหน้าเรา
แล้วก็ชี้ขนม แล้วก็ชีตััวเอง แล้วก็ยิ้ม(อะโฮกก โคตรน่ารักอ่ะ)เซ็นเสร็จเค้าก็ยื่นมือให้จับ เราก็จับ (นุ่มม)
แล้วเราก็ขอกอด can i hug you? ท็อปก็ยิ้ม (เราก็ตกใจว่าท็อปฟังไม่ออกเหรอวะ)
เลยพูดอีก ฮักๆ ท็อปก็ยังนิ่ง เราเลยทำท่ากอด ท็อปเลยถึงบางอ้อ เลยลุกขึ้นกอด
ตอนกอดเราก็ดมมมมมมมมมมมมมม ฮ่าๆๆๆ หอมมากกกกกกกกก คือเราหันเข้าซอกคอท็อปไง
ไม่ได้ดมโดนท็อปนะ ตอนกอดท็อปมันแบบ... เหมือนลอยได้เลย โลกนี้มีแค่สองเรา ฮ่้าๆ
เสร็จเราก็ขอบคุณ แล้วก็ทำท่าหมุนนิ้วชี้แล้วก็เดินลง ท็อปยิ้มตลอดเลยอ่ะ น่ารักมากก
ลงมามือสั่นมากก เหมือนตอนด๊องเลยอ่ะ (คิดถึงได้อีก)
พอเสร็จก็ยืนดู ท็อปแบบยิ้มตลอดเลยหวะ น่ารักได้อีก เค้ายิ้มแบบยิ้มอ่ะ โคตรชอบเลย
จียงก็นั่งปวดคอ ฮ่าๆ แล้วก็เห็นจีจับแก้ม เช็ดแก้มตัวเอง กุก็งงว่าจีเป็นอะไร เลยมองจี
แล้วสงสัยมีคนถามว่าเป็นอะไร (เช็ดแก้มอยู่พักนึง) จีเลยทำหน้าที่ฟ้อง
แบบทำท่าดึงแก้มอ่ะ แล้วก็ชี้ไปทางแฟนคลับที่ีลงไป ไรงี้ เจ็บอะดิ จีคงไม่ชอบนั่นแหละ
คนทำก็ไม่เกรงใจศิิลปินเล้ยยย เดี๋ยวก็โดนจีด่าว่า อิชะนีไทย หรอก ฮ่าๆ (พูดเล่นนะจียง)
(สรุปแล้ว ไม่มีใครหยิกแก้มจี แต่มือเค้าบังเอิญไปข่วนแก้มซ้ายจี เหอๆ)
พอเสร็จ ก็ไปฮอตเวฟ แต่จากตอนนั้้นทำให้เราแบบเครียดแล้วอ่ะ หน้าท็อปเปลี่ยนไป
รอยยิ้มนั้นมันหายไปแล้ว หน้าท็อปเป็นแบบกังวล เศร้าๆ แล้วก็โทรศัพท์อยู่นั่นแหละ
คือตอนเปลี่ยนรถอ่ะ เค้าเดินลงมา หน้าท็อปแบบนิ่งแล้วอ่ะ แล้วพี่ล่ามก็เดินมา ขอร้องให้แฟนเข้าไปในรถ
แบบอย่าลงมาตามอ่ะ ก็บอกขอเวลาส่วนตัวให้ศิลปินหน่อยนะครับ ตอนนั้นกุรู้สึกผิดมากกก
พอทุกคนขึ้นรถตู้ พี่ล่ามก็ยกมือไหว้ ขอบคุณ กุนี่...รู้สึกผิดสุดๆ ไม่อยากตามแล้วอ่ะ
ตอนแรกกอยากรู้ว่า ท็อปแบบรำคาญมากที่แฟนคลับตาม หรือว่าที่เกาหลีมีเรื่องออะไรรึเปล่า
ตอนนั้นใจไม่ดีมากกกกกกกก แบบ..กุจะร้องไห้แล้วเนี่ย แต่ท็อปก็ยอ้ม ก็เล่นบ้างตามจังหวะ
แต่ส่วนมากคือหน้านิ่งๆ ก้มหน้า เอามือกุมหน้าผาก และอื่นๆ แบบ...ตอนนั้นอยากให้กลับเกาหลีมาก
เป็นห่วงท็อปอ่ะ ไม่รู้เพราะเหนื่อยมากด้วยรึอะไรยังไง ก็พอเสร็จฮอตเวฟ เราเลยไม่ตาม
แบบสงสารอ่ะ ไม่ตามละ ไปกินข้าว นอน (เที่ยวอาร์ซีเอ) เถอะ
เราก็เลยได้ใช้ชีวิตแบบคนปกติกับเพื่อนคืนนึง ดีใจๆ แต่หน้ากุนี่คือ..เพื่อนก็แบบ มึงเป็นอะไร
หัวเราะได้ซักพักก็เครียดต่อไง ห่วงท็อปอ่ะ ก็โทรถามน้องเอเรื่อยๆ ท็อปก็ไม่ยิ้มเหมือนเดิมอ่ะ
คืนนั้นห่วงท็อปทั้งคืนเลยเหอะ กุจะร้องไห้อยู่แล้วอ่ะ เฮ้อ.. พินาศกับเบนเซ่ก็กลับคืนนั้น
จันทร์ 3 ธันวาคม 2550
คิวงาน :
19:00 channel !_91_!V!_93_!
21:00 MTV
24:00 Five Live
ตอนเช้าก็ไปรอสิบโมง แล้วประมาณ...เที่ยง รึห้าโมง หนุ่มๆก็ไปเอมโพเรียม ไปลานสเก็ต
ถ่ายรายการเวคคลับ(มั้ง) ตอนลงรถท็อปเหมือนเมื่อวานเลย ไม่ยิ้มเลย กุก็กังวลได้อีกอ่ะ
ก็ขึ้นไป ตอนนั้นซึงรีลัลล้าอยู่กลางลานสุดๆ ตากุก็หาเลย เทมโปอยู่ไหน เค้าก็นั่งอยู่ข้างๆลาน
นั่งก้มๆ ดูโทรศัพท์ แล้วทีมงานก็ให้บิ๊กแบงลงทุกคน ท็อปก็ลงไป แล้วซักพักตากุก็เหลือบไปเห็น
ใครกัรเสื้อดำๆ กางเกงแดงๆ หล่อมากกกกกกกกกกกกกกก มองไปมองมา กี๊สสส จียงนั่นเอง
จีแบบโคตรรรรรรรรรรรรรรเด่นอ่ะ หล่อมาก น่ารักมาก แต่ไม่มีเวลามองจียงนาน
มองท็อปต่อ เข้ามาที่ลานท็อปก็ถือมือถือ เอาออกมากด เอาเข้าไปในถุงเสื้อ แล้วก็เอาออก
คือเป็นอยู่อย่างงั้นอ่ะ ถือมือถือตลอดเลย สามคน(ซึงรึ เทยัง เทซอง ก็ลัลล้าอยู่รอบลาน)
แล้วก็มีตอนนึงที่แบบพี่เค้าตบๆไหล่ท็อปอ่ะ กุก็ยิ่งห่วงไปใหญ่ - -
ซััักพักจียงกุงเกงแดงก็ลัลล้ามั่ง ไถลมาใกล้ๆ เราก็มอง แม่งงงจีโคตรรรรน่ารักเลยให้ตายเหอะ
แล้วก็กลับไปมองท็อปต่อ ดูไปกุจะร้องไห้ไป - - ซักพักเค้าก็เรียกไปรวม แล้วเทยังก็ดึงๆท็อปลงอ่ะ
คือท็อปนั่งบนขอบลานไง ท็อปก็แบบ ไม่ลงๆอ่ะ ฮ่าๆ น่ารักได้อีก ซึงรีก็เล่นอยู่นั่นแหละ
แฟนเซอร์วิสสุดๆอ่ะ มีตอนน้องไถมาแล้วสบตาประมาณครึ่งวิ (เราก็ุชูขนมท็อป) ฮ่าๆ
น้องก็เต้นไปด้วยอ่ะ มีตอนท่า (ไอเลิฟยู) มอร์ๆ อ่ะ โคตรน่ารักเลย คือแฟนคลับทำพร้อมกับซึงรีไง
ท็อปก็ยังอยู่ขอบๆลาน แล้วก็ค่อยกระดึ๊บๆ ออกมาบิน (บินจริงๆ) ท็อปทำท่าบินอยู่นานมากก
แล้งเพื่อนก็ลาก(ผลัก)มากลางๆลาน ท็อปก็ไถๆ ค่อยๆสับขา แบบ..สับก้าวสั้นมากกกก ฮ่าๆ
สับสองสามทีแล้วก็ทำท่านกบินต่อ ไม่ใช่นกบินแบบพริ้วๆนะ นกบินแบบเหมือนในนาฬิกาอ่ะ
ที่มันจะผลุบๆโผล่ๆอ่ะ ท่าท็อปก็ประมาณนั้นแหละ ตอนไถลก็ทำท่าตูดชิด(ท่าประจำ) ฮาได้อีก
แล้วก็จียงอีก มีตอนเค้าจะล้มอ่ะ เสียงควั่กๆๆๆเลย เราเลยหันมามองจี (อยู่ตรงหน้าพอดี)
แต่ก็ไม่ล้ม คว้าหมวกได้พร้อม โคตรเท่อ่ะ แฟนคลับก็ปรบมือให้จียงไป เท่ได้อีกนะเธอ
แล้วจีก็ทำท่าบัลเล่ย์ด้วย น่ารักกก ฮ่าๆ เทยังก็ลัลล้าไถลมาแตะมือแฟนคลับ เทซองก็ยิ้มมมมม
พอถ่ายเสร็จ เทมก็จับมือถืออีก คือตอนนั้นรู้ละว่าเค้าไม่ได้ไม่ยิ้มเพราะแฟนคลับตาม
แต่คงเป็นเพราะอะไรซักอย่างที่เกาหลีแน่ๆ (มั้ง) พอเสร็จเค้าก็ไปกินข้าวทีี่่ี่โคเรียทาวน์
เราไปไม่ทันตอนเข้า แต่ทันตอนออก ตอนออกมูชินมองหน้าด้วยประมาณหนึ่งวิ (ฮ่าๆ)
ตอนกลับเราเห็นเมมเบอร์สี่คน จำไม่ได้ว่าใครเข้าไปก่อนมั่ง จำได้แต่ท็อป เหอๆ
ตอนวิ่งไปขึ้นรถ มีแม่ค้าคุยกัน เราได้ยินแต่"สงสัยไอ่เรนมามั้ง" (ฮ่าๆๆ)
แล้วทีนี้ก็หลุดอ่ะ ไม่ทัน แต่ตามอีกคันนึง ปรากฎว่าไป พาราก้อน พอลงรถมา
จียงก่อนเลย พี่ๆก็กันๆ รอบๆจียง พอจียงลง กุก็แบบ ไหนท็อปวะ มองหาๆ ไม่มี มีแต่จี
สรุปสี่คนนั้นกลับโรงแรม จียงมาลัลล้าที่พาราก้อนคนเดียว - - เราเลยไปที่โรงแรม
ปล่อยให้จียงเค้าซื้อของอย่างสบายใจเถอะ (แต่ก็มีคนตามจีอยู่นะ)อันทีี่จริงไปไหนก็ได้ที่มีท็อปหนะนะ
แล้วตอนเย็นก็อัดรายการวีก่อน ไปไม่ทันตอนลงรถ แต่ซักพักเมเนเจอร์ก็พา ท็อปชี่กับซึงรีชี่มาเข้าห้องน้ำ
ท็อปเอาปากเข้าไปในเสื้ออ่ะ นึกภาพออกไหม เวลาเราหนาวเราจะรูดซิบขึ้นจนถึงตรงปากเลยอ่ะ
ประมาณนั้นแหละ (แต่ไม่ได้หนา่วนะ ท็อปทำเฉยๆ) พอเดินเข้าไปอีกตึกนึง
เห็นท็อปเหมือนหัวเราะไรไม่รู้ ฉี่เสร็จก็กลับเข้ามาคืน (เห็นห้องน้ำแบบ...ห่วยมากอ่ะ อายเลย)
แล้วซักพักควอน จียง ก็กลับมาจากช็อป ก็หน้านิ่งเหมือนเดิม ไอ่น่ารักเอ๊ย ฮ่าๆ
คือจีทำท่าเหมือนพยายามยิ้มนิดๆ แบบ..นึกออกไหม เออ ช่างมันเหอะ แต่ั้นอยากบอกจีว่า
แกไม่ต้องพยายามยิ้มก็ได้จี ชั้นเข้าใจแกเว้ย ฮ่าๆ เสร็จก็ไปเอ็มทีวี แล้วก็ไฟฟไลฟ์
ตอนไปตึกอ่ะ คือรถตู้เข้าไม่ได้ บิ๊กแบงเลยต้องเดินจากตรงทางเข้าลานจอดในตึกมากขึ้นลิฟท์อ่ะ
คือดูเหมือนเค้าจะทำท่าตกใจทีี่ต้องเดิน เพราะแฟนคลับยืนเป็นแถวเลยไง
แต่พอตั้งสติได้ เทยังก็ยกมือขึ้นเมืือนคนหาเสียงอ่ะ แฟนคลับก็ "กรี๊ดๆๆ" เค้าก็เดินมา
โบกมือ จับมือ ท็อปก็เดินมา กุก็เอาสิ จับนิ้วโป้งของท็อป ฮ่าๆๆ (จับทำไมเนี่ย)
ท็อปยิ้มนิดๆ เหมือนอาการจะดีขึ้นนิดนึง พอบิ๊กแบงขึ้นตึก เราก็กลับไปดูไฟฟไลฟ์ที่ห้อง
อังคาร 4 ธันวาคม 2550
วันนี้วันสุดท้าย เค้านัดแปดโมง จอร์จจจ แต่เราไปก็ประมาณสิบโมง รอบิ๊กแบงนานมากกก
คิดว่าเค้าจะไปทะเลไง ใส่ถุงเท้าคู่เดิมด้วย (เน่ามากก) เหม็นรองเท้าตัวเองชิบ
แต่ไประบายกับใครไม่ได้ อาย แล้ววันนั้นทั้งรถเหม็นรองเท้ากุอ่ะ
ขอโทษนะทุกคน จะไม่ทำอีกแล้ว T^T พูดแล้วก็อาย - -"
ก็บิ๊กแบงไปเฮลทแลนด์ ไปนวด แต่ตอนรถออกอ่ะ รถชนอีกแล้ว
แทกซี่กะรถตู้อีกแล้ว รถตู้แบบยุบเลย ข้างๆอ่ะ แทกซี่นี่กันชนหน้าจะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่อ่ะ
แล้วทีนี้รถตู้ที่โดนชนก็ขนาบรถบิ๊กแบงตอนติดไฟแดง พี่ในรถก็ชะโงกหัวออกมามองรถอ่ะ
แล้วแบบคนในรถเค้าก็ชะโงกกันออกมา แล้วบิ๊กแบงก็ต้องเห็นตอนชะโงกอยู่แล้วอ่ะ
เค้าก็คงเห็นว่ารถชน...เฮ้อ พอถึเฮลธแลนด์ ตอนลงจากรถก็แบบไม่ยิ้มซักคนเลยอ่ะ(ยกเว้นเทซอง) เฮ้อ...
นึกถึงตอนซูจูอ่ะ เป็นแบบนี้เหมือนกัน เค้าเป็นห่วงเราด้วย เพราะเราตามเค้าไง
ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ศิลปินก็โดนด้วยอีกแหละ เราเลยกลับไปขนของเพราะเจี๊ยบจะไปชล
คือ...นั่นคือครั้งสุดท้ายที่เห็นบิ๊กแบง แล้วตัวเองก็ละอายใจเรื่องไม่ซักถุงเท้าด้วย (ฮ่าๆ)
อยากใส่ชาสั้นโคตรๆอ่ะ เลยกลับ ขนของไปห้องปอ แลวก็โทรหาน้องเอ บิ๊กแบงไปโคเรียนทาวนอีก
คือคุยกะปอ ว่าปอจะพาไปสนามบิน เลยโทรไปเช็คกะน้องเอ น้องบอกว่า บิ๊กแบงจะ คาร์อิน
เราเลย..ไปก็ไม่เห็น มันไกลด้วยไง เลยไม่ไปก็ได้วะ ไปกุอาจจะร้องไห้ได้ นึกถึงตอนซูจู
พอด๊องก้าวหายไปจากกระจกเพดาน กุอยากจะล้มลงกลางสนามบินเลยทีเดียว ใจหายสุดๆ
สรุปก็ไม่ได้ตามต่อ แล้วก็ยังไม่รู้ว่าคาร์อินจริงไหมอะไรยังไง ตอนนี้ยังไม่อยากเข้าบอร์ดไทย
เพราะกลัวใจไม่ดี เหมือนตอนซูจูอ่ะ เหอๆ
พอเที่ยงคืน เราก็รู้สึกโล่งใจ บิ๊กแบงคงกลับแล้ว
ได้กลับบ้านซักทีเนอะ ... ดีใจด้วย เราก็อยากกลับเหมือนกัน
อยากกลับใจจะขาดอยู่แล้ว
จบแล้ว ทริปแรกกับบิ๊กแบง
ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง
เจี๊ยบกับพี่หวาน ขอบคุณสำหรับที่พัก ขอโทษที่รบกวนตอนเช้าๆ เพราะต้องตื่นเช้า
ขอบคุณที่ชมจียงว่าน่ารัก ขอบคุณที่พยายามบอกก่อนว่าท็อปใส่เสื้อมียี่ห้อ
แต่ที่ไทยเลียนแบบได้เหมือนมากๆ พูดซะชั้นนึกภาพออก เด็กน้อยขี้มูกยืดๆ ใส่เสื้อเหมือนท็อป
ปอ ขอบคุณสำหรับที่พัก และร้านอาหารเกาหลี (เดี๋ยวจะอัพในหน้าต่อไป)
เพื่อนๆร่วมรถ ถ้าเกิดไม่พอใจอะไรก็ขอโทษด้วยน้า
ขอบคุณ มูชิน จียง ซึงรี ยองเบ เทซอง
ตั้งใจทำงานต่อไปนะ จียง ชั้นเข้าใจนายเสมอนะเว้ย อาจจะเป็นเพราะ..เรานิสัยคล้ายๆกันหละมั้ง ยังไงนายก็เป็นที่น่าทึ่งสำหรับชั้นตลอดเวลานั่นแหละ
ทับชี่...ขอบคุณๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นแบบนี้ต่อไปนะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็เคลียร์ให้เสร็จ จะได้ไม่กังวลเนะ
ซึงรี ขอบคุณสำหรับรอยยิ้ม แฟนเซอนวิสต่างๆ น่าๆ ซึงรึทำให้พี่คิดถึงด๊องได้อีก
เทยัง ขอบคุณที่เปิดกระจก (มาทำกิจวัตรส่วนตัว) ทำให้เราได้ส่งอหาท็อป แต่ก็ไม่เห็นหรอก
แทซอง ไม่ค่อยได้มองเลย ขอบคุณสำหรับแฟนเซอร์วิส ถึงเราจะไ่ม่ได้มองเลยก็เถอะน้า
ขอบคุณพี่ล่าม ขอบคุณเมเนเจอร์
ทำไมเลือดซูจูในตัวกุมันเยอะขนาดนี้ เออ...ตอนตามบิ๊กแบง โทรศัพท์ใครดังก็มีแต่เพลงบิ๊กแบง
แต่ของสุธีรา ไม่เหมือนใคร ด้วยเสียงอินโทรวงของซูจู แล้วโทรศัพท์ก็ดังบ่อยด้วยนะ
วันสุดท้ายเิ่ริ่มละอายใจ เพราะเหมือนในรถจะแบบ..เขม่น ฮ่าๆ (ถึงเค้าจะชอบๆซูจูกันก็เถอะ)
เลยเปลี่ยนเป็นเสียงเทมตอนปีนราวบันไดเลื่อนแืทน แต่เสียงข้อความเป็นเสียงเทมอยูู่่นะ
ตอนตามก็ต้องเช็คข่าวทางมือถือโคตรเปลือง แต่ก็ได้ฮาเหมือนเคย
ขอพักซักชั่วโมง เดี๋ยวจะมาอัพหน้าต่อไป
เพราะถ้าปล่อยหน้านี้ไว้ สงสารคนอ่านได้อีก ยาวขนาดนี้ เป็นกุ กุไม่อ่านอ่ะ ฮ่าๆ
(พูดเล่นนะ ใครอัพยาวแค่ไหนเราก็อ่านนั่นแหละ) แต่ของเรายาวขนาดนี้ อย่าฝืนใจอ่านเน้อ
เดี๋ยวกลับมาอัพๆ ไปซื้อข้าวก่อน


